((سهراب سپهری))  صدای پای آب

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرشی دارد اندازه عشق.

زندگی چیزی نیست ، که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود .

زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد .

زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد .

لمس تنهایی (( ماه )) ، فکر بوییدن گل در کره ای دیگر .

زندگی (( ضرب )) زمین در ضربان دل ما

زندگی ((هندسه )) ساده و یکسان نفسهاست .